آمار بازدیدکنندگان

2
108
171456

ساعت سرور

شنبه 29 مهر 1396

ضرب المثل

داري طرب كن، نداري طلب كن

1              

داشتم داشتم حساب نيست، دارم دارم حسابه

2              

دانا داند و پرسد نادان نداند و نپرسد

3              

دانا گوشت ميخورد نادان چغندر

4              

دانه فلفل سياه و خال مهرويان سياه --- هر دو جانسوز است اما اين كجا و آن كجا

5              

در بيابان گرسنه را شلغم پخته به ز نقره خام

6              

در بيابان لنگه كفش، نعمت خداست

7              

در پس هر گريه آخر خنده ايست

8              

در جنگ، حلوا تقسيم نميكنند

9              

در جواني مستي، در پيري سستي، پس كي خدا پرستي ؟

10          

در چهل سالگي طنبور ميآموزد در گور استاد خواهد شد

11          

در حوضي كه ماهي نيست ، قورباغه سپهسالاره

12          

در خانه ات را ببند همسايه تو دزد نكن

13          

در خانه مور، شبنمي طوفانست

14          

در خانه هر چه، مهمان هر كه

15          

درخت اگر متحرك شدي ز جاي بجاي --- نه جور اره كشيدي نه جفاي تبر

16          

درخت پر بار، سنگ ميخوره

17          

درخت پر بار، سنگ ميخوره

18          

درخت كاهلي بارش گرسنگي است

19          

درخت كج جز بآتش راست نميشه

20          

درخت هر چه بارش بيشتر بشه، سرش پائين تر مياد

21          

در دروازه را ميشه بست، اما در دهن مردم و نميشه بست

22          

در دنيا هميشه بيك پاشنه نميچرخه

23          

در دنيا يه خوبي ميمونه يه بدي

24          

در ديزي وازه، حياي گربه كجا رفته

25          

در زمستان، الو، به از پلوه

26          

در شهر كورها يه چشمي پادشاست

27          

در شهر ني سواران بايد سوار ني شد

28          

در عفو لذتيست كه در انتقام نيست

29          

در كار خير حاجت هيچ استخاره نيست ! ((‌ حافظ شيرازي ))

30          

در كف شير نر خونخواره اي --- غير از تسليم و رضا كو چاره اي ؟

31          

در مجلس خود راه مده همچو مني را --- كافسرده دل افسرده كند انجمني را

32          

درم داران عالم را كرم نيست --- كريمان را بدست اندر درم نيست

33          

در مسجده، نه كند نيست نه سوزوندني

34          

در نمك ريختن توي ديگ بايد به مرد پشت كرد

35          

درويش از ده رانده، ادعاي كدخدائي كند

36          

درويش موميائي، هي ميگي و نميائي

37          

در، هميشه بيك پاشنه نميگرده

38          

درهفت آسمان يك ستاره نداره

39          

دزد،آب گرون ميخوره

40          

دزد بازار آشفته ميخواهد

41          

دزد به يك راه ميرود، صاحب مال به هزار راه

42          

دزد حاضر و بز حاضر

43          

دزد ناشي به كاهدون ميزنه

44          

دزدي آنهم شلغم ؟

45          

دزدي كه نسيم را بدزدد  دزد است

46          

دست بالاي دست بسيار است . (( در جهان پيل مست بسيار است ... ))

47          

دست بشكند در آستين، سر بشكند دركلاه

48          

دست بيچاره چون بجان نرسد --- چاره جز پيرهن دريدن نيست

49          

دست پشت سر نداره

50          

دست پيش را گرفته كه پس نيفته

51          

دستت چربه، بمال سرت

52          

دست تنگي بدتر از دلتنگي است

53          

دست خالي براي تو سر زدن خوبه

54          

دست در كاسه و مشت در پيشاني

55          

دست، دست را ميشناسه

56          

دست دكاندار تلخ است

57          

دست راست را از چپ نميشناسه

58          

دستش به دم گاو بند شده

59          

دستش بدهنش ميرسه

60          

دستش در كيسه خليفه است

61          

دستش شيره ايست يا دستش چسبناك است

62          

دستش را توي حنا گذاشت

63          

دست شكسته بكار ميره، دل شكسته بكار نميره

64          

دست شكسته وبال گردنه

65          

دستش نمك نداره

66          

دست كار دل و نميكنه و دل كار دست و نميكنه

67          

دستش كجه

68          

دست كه به چوب بردي گربه دزده حساب كار خودشو ميكنه

69          

دست كه بسيار شد بركت كم مي شود

70          

دست ما كوتاه و خرما بر نخيل . (( پاي ما لنگ است و منزل بس دراز )) ((‌ حافظ شيرازي ))

71          

دست و روت را بشور منم بخور

72          

دست و رويش را با آب مرده شور خانه شسته است

73          

دستي را كه حاكم ببره خون نداره يا ديه نداره

74          

دستي را كه نميتوان بريد بايد بوسيد

75          

دستي را كه از من بريد، خواه سگ بخورد خواه گربه

76          

دشمنان در زندن با هم دوست شوند

77          

دشمن دانا بلندت ميكند --- بر زمينت ميزند نادان دوست

78          

دشمن دانا كه غم جان بود --- بهتر از دوست كه نادان بود .

79          

دشمن نتوان حقير و بيچاره شمرد . داني كه چه گفت زال با رستم گرد

80          

دعا خانه صاحبش را ميشناسد

81          

دعوا سر لحاف ملا نصرالدين بود

82          

دلاكها كه بيكار ميشوند سر هم را ميتراشند

83          

دل بيغم دراين عالم نباشد --- اگر باشد بني آدم نباشد

84          

دل سفره نيست كه آدم پيش هر كس باز كنه

85          

دلش درو طاقچه نداره

86          

دلو هميشه از چاه درست در نمياد

87          

دماغش را بگيري جانش در مياد

88          

دم خروس از جيبش پيداست

89          

دمش را توي خمره زده است

90          

دنده را شتر شكست، تاوانش را خر داد

91          

دنيا پس از مرگ ما، چه دريا چه سراب    

92          

دنيا دمش درازه

93          

دنيا جاي آزمايش است، نه جاي آسايش

94          

دنيا، دار مكافاته

95          

دنيا را آب ببره او راخواب ميبره

96          

دنيا را هر طور بگيري ميگذره

97          

دنيا محل گذره

98          

دو تا در را پهلوي هم ميگذارند براي اينست كه به درد هم برسند

99          

دود از كنده بلند ميشه

100      

دود، روزنه خودشو پيدا ميكنه

101      

دوري و دوستي

102      

دوست آنست كه بگرياند. دشمن آنست كه بخنداند

103      

دوست همه كس، دوست هيچكس نيست

104      

دوستي بدوستي در، جو بيار زرد آلو ببر

105      

دوستي دوستي از سرت ميكنند پوستي ؟

106      

دوصد گفته چو نيم كردار نيست

107      

دو صد من استخوان بايد كه صدمن بار بردارد

108      

دوغ در خانه ترش است

109      

دوغ و دوشاب در نظرش يكيست

110      

ده انگشت را خدا برابر نيافريده

111      

ده، براي كدخدا خوبه و برادرش

112      

ده درويش در گليمي بخسبند و دو پادشاه در اقليمي نگنجند

113      

دهنش آستر داره

114      

دهنش چاك و بست نداره

115      

دهن مردم را نميشود بست

116      

دهنه جيبش را تار عنكبوت گرفته

117      

ديده مي بينه، دل ميخواد

118      

دير آمده زود ميخواد بره

119      

دير زائيده زود ميخواد بزرگ كنه

120      

ذات نايافته از هستي بخش --- كي تواند كه شود هستي بخش ؟! (( جامي ))

121      

ذره ذره كاندرين ارض و سماست  ---  جنس خود را همچو كاه و كهرباست . ((مولوي ))

122      

ذره ذره جمع گردد وانگهي دريا شود

123      

راه دزد زده تا چهل روز امنه

124      

راه دويده، كفش دريده

125      

رحمت بكفن دزد اولي

126      

رخت دو جاري را در يك طشت نميشه شست

127      

رطب خورده منع رطب چون كند

128      

رفت زير ابروش را برداره چشمش را هم كور كرد

129      

رفت به نان برسه بجان رسيد

130      

رفتم ثواب كنم كباب شدم

131      

رفتم شهر كورها ، ديدم همه كور، منهم كور

132      

رنگم ببين و حالمو نپرس

133      

روده بزرگه روده كوچيكه رو خورد

134      

روز از نو، روزي از نو

135      

روز گار آئينه را  محتاج خاكستر كند

136      

روزگار است اينكه گه عزت دهد و گه خوار دارد --- چرخ بازيگر از اين بازيچه ها بسيار دارد .(( قائم مقام فراهاني ))

137      

روغن چراغ ريخته وقف امامزاده

138      

روغن روي روغن ميره ، بلغور، خشك ميمونه

139      

روي گدا سياهه ولي كيسه اش پره

140      

ريسمان سوخت و كجيش بيرون نرفت

141      

ريش و قيچي هر دو در دست شماست

142      

ز آب خرد، ماهي خرد خيزد --- نهنگ آن به كه از دريا گريزد

143      

زاغم زد و زو غم زد، پس مانده كلاغ كورم زد

144      

زبان بريده بكنجي نشسته صم بكم --- به از كسي كه نباشد زبانش اندر حكم . (( سعدي ))

145      

زبان خوش، مار را از سوراخ بيرون ميآورد

146      

زبان سرخ سر سبز ميدهد بر باد --- بهوش باش كه سر در سر زبان نكني

147      

زبان گوشت است بهر طرف كه بچرخاني ميچرخه

148      

زخم زبان از زخم شمشير بدتره

149      

زدي ضربتي ضربتي نوش كن

150      

زرد آلو را ميخورند براي هسته اش

151      

زرنگي زياد فقر ميآره

152      

زرنگي زياد مايه جوانمرگيست

153      

ز عشق  تا بصبوري هزار فرسنگ است ! (( دلي كه عاشق و صابر بود مگر سنگ است ؟ ))  (( سعدي ))

154      

 

155      

زكوة تخم مرغ يك دانه پنبه دونه است

156      

زمانه ايست كه هر كس بخود گرفتار است ! (( تو هم در آينه حيران حسن خويشي ... ))  (( آصفي هروي ))

157      

زمانه با تو نسازد، تو با زمانه بساز

158      

زمستان رفت و رو سياهي به زغال موند

159      

زنگوله پاي تابوت

160      

زير اندزش زمين است و رواندازش آسمون

161      

زير پاي كسي پوست خربزه گذاشتن

162      

زير كاسه نيم كاسه ايست

163      

زيره به كرمان ميبره

164      

سال به دوازده ماه ما مي بينيم يكدفعه هم تو ببين

165      

سال به سال دريغ از پارسال

166      

سالها ميگذاره تا شنبه به نوروز بيفته

167      

سالي كه نكوست از بهارش پيداست

168      

سبوي نو آب خنك دارد

169      

سخن خود تو كجا شنيدي، اونجا كه حرف مردمو شنيدي

170      

سر بي صاحب ميتراشه

171      

سر بيگناه، پاي دار ميره اما بالاي دار نميره

172      

سر تراشي را از سر كچل ما ميخواد ياد بگيره

173      

سر حليم روغن ميرود

174      

سر را با پنبه ميبرد

175      

سرش از خودش نيست

176      

سرش به تنش زيادي ميكنه

177      

سرش به كلاش ميارزه

178      

سرش بوي قرمه سبزي ميده

179      

سرش توي حسابه

180      

سرش توي لاك خودشه

181      

سرش جنگه اما دلش تنگه

182      

سر قبري گريه كن كه مرده توش باشه

183      

سركه مفت از عسل شيرين تره

184      

سركه نقد بهتر از حلواي نسيه است

185      

سر گاو توي خمره گير كرده

186      

سر گنجشكي خورده

187      

سرم را ميشكنه نخودچي جيبم ميكنه

188      

سرم را سرسري متراش اي استاد سلماني --- كه ما هم در ديار خود سري داريم و ساماني

189      

سرنا را از سر گشادش ميزنه

190      

سرناچي كم بود يكي هم از غوغه اومد

191      

سري را که درد نيمكند دستمال مبند

192      

سري كه عشق ندارد كدوي بي بار است . (( لبي كه خنده ندارد شكاف ديوار است ... ))

193      

سزاي گرانفروش نخريدنه

194      

 

195      

سفره بي نان جله، كوزه بي آب گله

196      

سفره نيفتاده ( نينداخته ) بوي مشك ميده

197      

سفره نيفتاده يك عيب داره ! سفره افتاده هزار عيب

198      

سفيد سفيد صد تومن، سرخ و سفيد سيصد تومن، حالا كه رسيد به سبزه هر چي بگي ميارزه

199      

سقش سياه است

200      

ادامه

ورود